Paardrijden in Corsica, Back to Basics

Corsica wordt terecht de parel in de Middellandse zee genoemd . Op slechts 1.45 uur
vliegen vertoef je midden de ongerepte natuur . Perfect om de geneugten van het ruige buitenleven te proeven. Wie tenvolle  wil genieten van het prachtige gevarieerde landschap met zijn grillige kustlijn, idyllische inhammen en ruige bergen moet zich verplaatsen . Met de wagen is een optie maar te voet of met de motorfiets  zijn betere. Niets gaat er echter boven een trektocht te paard.

De Grieken hadden het reeds over “Kalliste”, de Schone. Corsica is niet alleen het meest groene eiland van de Middellandse Zee, maar zeker ook het ruwste! Het eiland is dun bevolkt en industrie is er helemaal niet te vinden! Bovendien geniet Corsica van een lekker zuiders klimaat en is de Romaanse cultuur omnipresent. Wat willen we nog meer!?…
Ons avontuur met grote A begint in Sartène Hier staan Manu en Francis, onze 2 lokale hardcore randonneurs ons op te wachten. Na “un petit rouge du maison”, een regionaal avondmaal en kennismaking met de paarden, vertrekken we ’s anderendaags met onze Corsicaanse bergpaarden richting binnenland of kust. Met de “Libeccio” in onze rug (z-w waaiende droge en warme wind) laten we de vallei achter ons. Reeds vanaf de eerste dag word het Back to basics gevoel al duidelijk. We reizen volledig autonoom, dwz, dat er geen assistentiewagen volgt met onze bagage, dat we niet in hotelletjes op dikke matrassen slapen en dat we niet onze voeten zomaar onder tafel zullen schuiven. Neen, in 3 grote zadeltassen kunnen we onze persoonlijke bagage en slaapzak kwijt, een pakpaard volgt de ruitergroep met reserve & kampeermateriaal, slapen doen we in een tentenkamp, in refuges (schuilhutten) en zelfs in open lucht. Enkel de eerste en de laatste dag slapen we in een echt bed in een comfortabele gîte. Voor het koken steken we ook zelf de handen wat uit de mouwen, een aardappeltje schillen, een uitje snipperen, het kampvuur aansteken en ondertussen enkele lokale glaasjes drinken met een olijfje, het hoort er allemaal bij!..

Weg van alle toerisme en vrij van iedere vervuiling rijden we langs oude herderpaden door de meest diverse landschappen. Zwoele geuren van wilde tijm, lavendel, munt en eucalyptus achtervolgen ons tot we aan het hooggebergte komen. “La beauté du diable” noemen ze dit gebergte welke de harde kern van Corsica is. Door dit uiterst ruwe landschap banen we ons een weg, steken tal van riviertjes over, doorkruisen dennen- en cipressenbossen, komen op weelderig groene bergplateau’s oog in oog te staan met wilde paarden en zien halfwilde varkens zich te goed doen aan eikels en kastanjes.
We verkennen ook de best verborgen witte zandstranden van Corsica. Kleine kreekjes wisselen af met weidse stranden. De meertjes die eraan grenzen worden door de migratie van trekvogels overspoelt met zeldzame diersoorten. Zilverreigers en blauwe reigers vissen hier op hun gemak en komen even tot rust ver weg van alle drukte die de mens kan veroorzaken. Een zalige galoppade in de branding van de zee, zelf een verfrissende duik nemen in de middellandse zee en het tentenkamp opslaan op het strand. … Leven als God in Frankrijk!

’s Avonds na het rijkelijk vullen van onze maag ritsen we onze slaapzak toe en dromen weg onder 1001 sterren. Een vroeg ontbijt met Prisutti (rauwe ham) en enkele lokale schapenkazen zoals de Brucciu, geven ons opnieuw alle energie om onze schitterende paarden te bestijgen. Deze Corsicaanse paarden staan gekend om hun groot uithoudingsvermogen. Zij het nu de eerste zonnestralen en een adembenemend uitzicht op het rotsenmassief van Bavella (1800m) of op de glimmende golven van een azuurblauwe zee, het zijn  ervaringen om nooit meer te vergeten!

Klik hierboven op “dag per dag” voor een keuze uit 2 verschillende trektochten. ("Mer" of "Montagne")

Welkom op een brok ongerepte natuur,…Bienvenue en Corse !

Dag per dag beschrijving van deze reizen

* Maak een keuze uit de 2 onderstaande trekkings

1  TREKTOCHT ZEE 
8 dagen ter plaatse / 7 nachten / 6 dagen te paard

Dag 1: Sartène/Burgo
Aankomst op de boerderij d’Olva, in Sartène/Burgo. Je maakt kennis met de gids en hij polst naar uw rijervaring zodat hij het meest geschikte paard kan uitkiezen.  Het avondmaal eten we met de voltallige groep.. We brengen de nacht door in een gezellige gîte.

Dag 2: Sartène/Burgo – Granace
We trekken langs oude herderspaden naar Granace, een klein dorpje te midden van het groene maquis dat niet alleen heel mooi groen oogt, maar daarbij ook heerlijke geuren verspreidt. We steken de rivier over aan de brug van Spina Cavallu. Dit is een prachtige Genuese brug die de oevers van de Rizzanese met elkaar verbindt. We houden een korte siësta in de schaduw van grote elzen. In de late namiddag komen we aan in Granace.

Dag 3: Granace – Ortolo
We vertrekken naar de vallei van Ortolo. We reizen nog steeds langs de oude herderspaden, “ i chjassi ” die dwars door het struikgewas en de eikenbossen lopen. Ver weg van de autoroutes, passeren we langs Sartène, om zo het hoogste punt van de vallei van Ortolo te bereiken. Van daaruit begint de afdaling naar de zee die we van hieruit al tussen de bomen door zien schitteren. Vroeger was dit de graanschuur van het zuiden van Corsica, waar niet alleen graan, maar ook druiven en olijven in overvloed groeiden. Deze vallei is begrensd door de indrukwekkende rotsformaties van de berg van Cagna, een formidabele granieten wand waarvan wij de uitlopers volgen. Aan de voet van deze schitterende rotsmassa’s houden we halt voor de nacht.

Dag 4: Ortolo – Caniscione
We bereiken het diepste punt van de vallei en volgen nu een pad bergop door bossen en velden tot aan de rand van de zee. Deze dag verkennen we enkele van de best verborgen witte zandstranden van heel Corsica. Kleine kreekjes wisselen zich af met weidse stranden. De meertjes die eraan grenzen worden door de migratie van trekvogels overspoeld met zeldzame diersoorten. Zilverreigers en blauwe reigers vissen hier op hun gemak en komen even tot rust ver weg van alle drukte die de mens kan veroorzaken. We kamperen op het strand, waar een overweldigende vrede heerst.

Dag 5: Caniscione – Tralicetu
We trekken van Cala di Furnellu naar Cala Barbaria. Vanaf nu verlaten we de zee niet meer. We rijden langs het eindeloze strand van Erbaghiu. De paarden lopen langs de waterrand; de gids op kop. We geven ons over aan een zalige galoppade in de branding van de zee. De smaak van het stuifwater blijft nog even op onze lippen hangen. De andere baaien zijn eveneens fantastisch. Murtoli met zijn versterkte huizen ruikt naar mastiekbomen. Roccapina ligt in een inham met een onbeschrijfelijke azuurblauwe kleur en is omgeven door duinen die begroeid zijn met fijne tamarisken.
We komen niet te laat aan in Cala Barbia om ons bivak te kunnen opzetten en te genieten van de zee.

Dag 6: Tralicetu - Cala di Conca
Het pad slingert zich langs de kust. We rijden dwars door het maquis, steeds met zicht op zee. Elke aanraking, hoe gering ook, zorgt ervoor dat de heerlijke geuren van de lage vegetatie nog extra worden verspreid. We rijden nu door kleine baaien, die bestaan uit wit zand of uit hopen glimmende rotsen waartegen de golven te pletter slaan. We passeren aan de voet van de vuurtoren van Sénetosa die op de oever werd gebouwd. Opnieuw komen we in een andere wereld terecht. Op de binnenplaats weergalmt het hoefgetrappel van onze paarden. We horen nu niet alleen het geluid van de branding van de zee maar ook dat van de windmolens vlakbij. We ontdekken er kleine tuintjes, een piepklein haventje en een netwerk van paadjes die allemaal naar de zee leiden. Toch moet elk pad ooit een eigen bedoeling hebben gehad. Het zijn allemaal sporen van een leven dat onderworpen was aan de grillen van de wind en van de zee, waaraan elk leven hier gewijd is. De weg is nu geplaveid met brede, gladde, granietstenen die nog door de Romeinen zijn aangelegd. Dit pad leidt naar Cala di Conca. De ruïnes van een eeuwenoude aanlegsteiger, die in het graniet is uitgehouwen en uit de zee lijkt op te rijzen, domineren het uitzicht. Ze herinneren ons eraan dat op deze verlaten plaats mensen leefden, werkten en het graan verhandelden dat in deze mooie vallei overvloedig groeide.
Op deze magische plaats, langs een azuurblauwe lagune, op een klein wit strandje houden we halt.

Dag 7: Cala di Conca – Sartène
We keren de zee de rug toe om naar het mooie dorp, Grossa, te trekken. Het lijkt alsof de tijd hier stil heeft gestaan. Huizen van bleek graniet, kleine tuinen, een Romaanse kerk; alles is perfect in harmonie. We volgen opnieuw de ‘chjassi’, de ommuurde paden die de dorpjes met elkaar verbinden. Dit pad vertrekt van Tivulaghju, een piepklein gehucht hoog op de bergkam, die de Golf van Valinco domineert. We zien in de verte opnieuw de schittering van de zee en beginnen aan onze afdaling. We pauzeren nog even in Chiave, een prachtig middeleeuws stadje dat boven de zee uittoornt. We komen aan op het strand van Portigliolo, waar we opnieuw kunnen galopperen op het natte zand juist ter hoogte van de branding. We volgen verder de kustlijn tot Propriano, het einde van deze trekking.

Dag 8:Sartène
Na het ontbijt moeten we helaas afscheid nemen van elkaar en van de paarden. …

---

2 - TREKTOCHT BERGEN & ZEE
8 dagen ter plaatse / 7 nachten / 6 dagen te paard

Dag 1: Sartène/Cutulla
Aankomst op de boerderij d’Olva, in Sartène/Burgo. Je maakt kennis met de gids en hij polst naar uw rijervaring zodat hij het meest geschikte paard kan uitkiezen.  Het avondmaal eten we met de voltallige groep.. We brengen de nacht door in een gezellige gîte.

Dag 2: Sartène/Cutulla
Voor het vertrek wordt er uiteraard eerst ontbeten en wordt er zorgvuldig uitgelegd hoe we de paarden moeten opzadelen de zadeltassen bevestigen. We vertrekken langs een paadje waarlangs heerlijke braambessen groeien. Deze oude paden, “i chjassi”, worden door zorgzame mensenhanden onderhouden en slingeren door het hele land van dorp tot dorp. Ze getuigen van het sociale leven en de economische activiteiten door de eeuwen heen. Zowel mens als dier maakte er gebruik van. We kunnen zien hoe elke hindernis omzeild werd om de doorgang voor de voetgangers en de ruiters te garanderen. Vandaag is het pad dat we zullen volgen rustig en behalve misschien de schim van Colomba, die in Fozzano geboren was en duizend keer dit pad nam, zullen we weinig mensen ontmoeten.Aan de voet van grootse, rode rotsformaties, die ver boven de zeespiegel uitsteken, steken we de pas van Giacomoni over. Dan begint onze afdaling naar de vallei. We kamperen langs de rivier.

Dag 3: Piumbatu – Cucuruzzu
We vervolgen onze tocht langs groene eiken- en olijfbomen tot aan het mooie dorp Altagène. Vandaar bereiken we de voorhistorische site, Cucuruzzu, die in de natuur verscholen ligt. Wie wil kan de site bezoeken en daarna slaan we ons bivak op in een mooie weide vlak tegenover de spitse bergtoppen van Bavella.

Dag 4: Cucuruzzu – Chiralbella
Naarmate we hogerop gaan, verandert de plantengroei. Elke dag is anders. We komen langs eeuwenoude kastanjebomen. Het licht dat door de bladeren valt, lijkt hier feller en ook de lucht is ijler; we naderen overduidelijk het hooggebergte. We rijden door het mooie Quenza met zijn granieten huizen. De vleeswaren die hier worden bereid, zijn op het hele eiland een gewaardeerde delicatesse. Dit is onze laatste halte ‘in de beschaafde wereld’. Van hieruit bereiken we de hooggelegen plateaus. Na de picknick bij de bergrivier Vinaghjolu, zetten we onze weg over de oude paden verder. Alles verandert als we de alpenweiden naderen. We komen in een gebied waarin dieren rustig hun vrije gang gaan. Het gras onder de hoeven van onze paarden is zacht, overal stromen kleine beekjes en het is alsof de lucht die de wind van de toppen meevoert, tintelt.  Hier, op deze plaats, waar ontelbare families tijdens de zomers met hun vee samenkwamen, klopt het hart van Corsica. We ontwaren talrijke restanten van woningen en schaapskooien. ’s Avonds overnachten we in één ervan in Chiralbella. Het is een vredige en magische plek.

Dag 5: Chiralbella – Mela
De hele dag rijden we door het plateau van Cuscionu. Het is een bevreemdende plaats; het is er stil en de natuur is er ongerept. In het zuiden is de vlakte afgeboord met hoge toppen en wie vanuit de zee naar deze bergketen kijkt, kan zich niet voorstellen welk een prachtige, groene vlakte zich hier uitstrekt. Er stromen riviertjes, er groeien prachtige beukenbossen en de vlakte is bezaaid met kleine herdershuisjes die aanleunen tegen de rotsen die in het gras verspreid liggen. Er is veel kans dat we hier een kudde wilde paarden zien; een oude hengst met zijn merries en een groep veulens die in de zon liggen te genieten in de zon. Het leven is hier zalig voor de dieren: er is zuiver en fris water, gras in overvloed en geen mens in de omtrek te bespeuren. Na de tocht op de met stenen bezaaide wegen nodigt de zachte ondergrond van deze vlakte uit tot galopperen. De paarden genieten er volop van! We vervolgen onze weg door een beukenbos en bereiken op weg naar Punta Sistaghja de herdershut waar we zullen overnachten.

Dag 6: Mela – Quarciulattu
We wisselen het loof van de beukenbossen voor de naalden van de dennenbossen. Het ruikt hier anders en ook de geluiden veranderen: je hoort geen blad meer ruisen en je snuift de harsgeur op. We vorderen nu tot aan het pad dat hoog boven de twee valleien langs de toppen loopt. ’s Middags houden we halt aan de voet van vreemde granieten massa’s die door de erosie en de wind hun speciale vorm kregen. Op de flanken van de berg onder ons liggen mooie dorpen en helemaal beneden zien we eindelijk de zee.
Midden in het bos van Val di Mala in Quarciulattu staat een heel kleine hut waar we de nacht zullen doorbrengen. De paarden slapen vlakbij en wie zin heeft, kan ook onder de schitterende sterrenhemel overnachten. We leggen onze slaapzak onder een boom en geven ons over aan de nacht. Het is echt een overweldigende belevenis. Tussen de hoge dennen zien we flarden van de lucht, uit de bergen komt een geurige bries, we horen de paarden zachtjes snuiven en zo vallen we uiteindelijk in slaap.

Dag 7: Quarciulattu – Burgo
We horen haast niets als we door het bos van Val di Mala rijden. De dennennaalden die het zandige pad bedekken, dempen het geluid van de hoeven.  Het ruikt hier heerlijk naar hars en we steken kleine beekjes over, terwijl we ginder ver, tussen de bomen door, de zee zien schitteren. ’s Middags stoppen we in het verlaten dorp, Vera. De meeste inwoners van dit dorp waren wijnboeren en de brede poorten van de huizen waarin ze de grote kuipen plaatsten, herinneren ons daaraan. Op het dorpsplein is een kleine bron waar we even halt houden om de paarden te laten drinken.
Vanaf nu zullen we steeds de zee kunnen zien. Naarmate we dichter bij de baai komen, wordt het water blauwer en we kunnen goed het goudkleurige lint van de stranden langs de Golf van Valinco zien. De zee is het eindpunt van onze tocht. We bereiken het strand waar we een laatste keer met de paarden baden.
Overnachting in een gezellige gîte.

Dag 8: Burgo
We ontbijten in de gîte en nemen afscheid van de groep en de gids.

Er is een mogelijkheid om je 's avonds te wassen (douche, rivier).

 

 

Data & Prijzen

Prijs 2012: 
Trektocht Bergen en Zee
€ 790 per persoon (excl. vlucht)
8 dagen ter plaatse / 7 nachten / 6 dagen te paard

Trektocht Bergen
€ 790 per persoon (excl. vlucht)
8 dagen ter plaatse / 7 nachten / 6 dagen te paard

---

Data 2012:
Trektocht Bergen en Zee
SEP: 01-08

Trektocht Bergen
JUN: 16-23
JUL: 14-21 | 28-04 AUG
AUG: 04-11

---

Inbegrepen:

 

• Maaltijden in volpension vanaf avondmaal op dag 1 tot ontbijt op dag 8 
• Verblijf in gites, tentenkamp, berghutten en openlucht (kamers in gite op basis v 4 pers. Kamers) Zie dag per dag beschrijving 
• Wijn en water bij de maaltijden 
• Professionele Franse ruitergids  FR / ENG -talig
• Paarden & alle tuig.
• Back-up vehicle brengt uw persoonlijke bagage naar de dagelijkse overnachtingsplaats
• Grote zadeltassen voor uw persoonlijke bagage
• Transfer van de luchthaven AJACCIO naar plaats van bestemming 

Niet inbegrepen:

• Heen en terugreis naar Corsica.                  
• Reisverzekering en annuleringsverzekering. (verplicht)  
• Single suppl: niet mogelijk! 
• Dranken buiten de maaltijden
• Persoonlijke uitgaven.
• Bij betaling met kredietkaart worden 2% kosten aangerekend

Praktische informatie voor deze Corsica reis

• Niveau: 3 gangen beheersen
• Gewicht: Max. gewicht ruiter: 80 Kg
• Leeftijd: Min. leeftijd 12 jaar. mits begeleiding volw.
• Aantal: Max. aantal ruiters: 10
• Afreis: gegarandeerd vanaf 2 ruiters
• Paarden: Cheval de randonnée Corse. schoft: 1,60-1,65 m
• Zadels: Randonnée / Trail zadels
• Avontuur: 100%
• Sanitair: Comfortabel in de gite. Basic en geen gedurende de trekking.
• Niet voor zeurpieten!
  

---

Identiteitskaart niet vergeten!

---

Reisroute
Wij doen er al het mogelijke aan om de aangegeven reisroute te volgen, hoewel ter plaatse wijzigingen kunnen gebeuren door onvoorziene omstandigheden.  In het onwaarschijnlijke geval dat dit zo op uw reis gebeurt, vragen wij van u de nodige flexibiliteit en begrip.  Dit is een sportieve & avontuurlijke vakantie.

Single slapen is op deze trekkings niet mogelijk! Je deelt dus altijd de kamer in de gite (4 pers), de tenten en de berghutten.

Reistips ter voorbereiding van uw Corsica reis

Reisdocumenten:
Diplomatie.be
Minbuza.nl
Identiteitskaart - geldig tijdens uw verblijf ter plaatse, tenzij anders vermeld.

Verzekeringen:
Het is van belang dat u een degelijke reisverzekering hebt voor uw reis naar Frankrijk.

Het weer in Frankrijk:
weerstatistieken
Het actuele weer

Geografie
Corsica (Frans: Corse), is een eiland van Frankrijk en ligt in de Middellandse Zee met als hoofdstad Ajaccio. Corsica wordt ook wel “Ile de Beauté” genoemd, eiland van de schoonheid. Het eiland ligt ter hoogte van Toscane op 83 km van de Italiaanse kust en 170 km ten zuiden van de Franse Rivièra. Het Italiaanse eiland Sardinië ligt maar op twaalf kilometer afstand ten zuiden van Corsica. De Straat van Bonifacio (Bouches de Bonifacio) scheidt beide eilanden. Ten noorden van Corsica ligt de Ligurische Zee, ten oosten ligt de Tyrrheense Zee en ten westen ligt de Middellandse Zee. Geologen zijn het erover eens dat het Corso-Sardijnse micro-continent ca. 30 miljoen jaar geleden is losgerukt van de Franse Provence.
De totale oppervlakte van het eiland bedraagt 8680 km2 en dat is ongeveer een kwart van de oppervlakte van Nederland. Het is het vierde eiland van het Middellandse Zeegebied na Sicilië, Sardinië en Cyprus. De afstand van noord naar zuid is maximaal 183 kilometer en van west naar oost maximaal 85 kilometer. Het grondgebied van Corsica beslaat 1,6% van het totale Franse grondgebied. Het schiereiland Cap Corse in het noorden is ca. 40 kilometer lang.
Corsica is extreem bergachtig afgewisseld met diepe valleien. De gemiddelde hoogte bedraagt 568 meter. De hoogste berg is de Monte Cinto (2706 meter). Andere hoge bergen zijn de Monte Ritondu (2622 meter), de Paglia Orba (2525 meter), en de Monte Pedru (2393 meter). Ook de in Centraal-Corsica en gelegen tussen de bergen heeft gemiddeld 32 dagen temperaturen boven de 30°C. Oktober tot en met december zijn de natste maanden met hevige stormen en soms overstromingen. In het oosten valt meer neerslag dan in het westen maar in juli valt er praktisch nergens regen. In de bergen komen strenge winters voor en sommige bergtoppen zijn het hele jaar door met sneeuw bedekt. Corte heeft ongeveer dertig vriesdagen per jaar, Ajaccio ongeveer elf per jaar en Bastia in het noordwesten maar ongeveer drie per jaar. Opmerkelijk is dat het klimaat in het noorden iets warmer is dan in het zuiden.
Op Corsica komen verschillende winden voor, ieder met hun eigen naam.
De tramontane is een koude noordenwind, en waait ’s winters af en toe.
De libeccio is in de zomer een hete, droge zuidwestenwind. In de winter brengt deze wind in het westen vaak regen met zich mee.
De grecale is een noordoostenwind met regen in het noorden.
De mistral (Corcicaans: maestrale) is een koude noordwestenwind die maar zelden waait.
De mezzogiorno is een koele zeewind die vaak in het voorjaar waait.
De sirocco is een stoffige wind uit het zuidoosten, vaak gevolgd door onweer

Klimaat
Corsia heeft een typisch Middellandse-Zeeklimaat met droge, warme zomers en vochtige winters met een gemiddelde temperatuur van 12°C. In de bergen is veel frisser en hoe hoger je komt hoe kouder het wordt. Sneeuw is te vinden boven de 1600 meter van oktober tot juni. De zeetemperatuur ligt in de van juni tot september soms boven de 25°C. Corsica heeft gemiddeld 2700 uren zon per jaar. Tussen juni en september ligt de gemiddelde dagtemperatuur boven de 25°C. In juli en augustus kan de temperatuur oplopen tot boven de 35°C.
Ajaccio aan de westkust heeft gemiddeld 12 dagen per jaar temperaturen boven de 30°C. Corte in Centraal-Corsica en gelegen tussen de bergen heeft gemiddeld 32 dagen temperaturen boven de 30°C. Oktober tot en met december zijn de natste maanden met hevige stormen en soms overstromingen. In het oosten valt meer neerslag dan in het westen maar in juli valt er praktisch nergens regen. In de bergen komen strenge winters voor en sommige bergtoppen zijn het hele jaar door met sneeuw bedekt. Corte heeft ongeveer dertig vriesdagen per jaar, Ajaccio ongeveer elf per jaar en Bastia in het noordwesten maar ongeveer drie per jaar. Opmerkelijk is dat het klimaat in het noorden iets warmer is dan in het zuiden.
Op Corsica komen verschillende winden voor, ieder met hun eigen naam.
De tramontane is een koude noordenwind, en waait ’s winters af en toe.
De libeccio is in de zomer een hete, droge zuidwestenwind. In de winter brengt deze wind in het westen vaak regen met zich mee.
De grecale is een noordoostenwind met regen in het noorden.
De mistral (Corcicaans: maestrale) is een koude noordwestenwind die maar zelden waait.
De mezzogiorno is een koele zeewind die vaak in het voorjaar waait.
De sirocco is een stoffige wind uit het zuidoosten, vaak gevolgd door onweer

Fauna en flora
Corsica is in vergelijking met de andere eilanden van het Middellandse Zeegebied het groenste eiland. De hoogteverschillen en de daaruit voortvloeiende verschillen in temperatuur zijn daar o.a. debet aan. Er zijn meer dan 2800 soorten bomen, planten en bloemen vastgesteld. Ca. 120 soorten en ondersoorten komen nergens anders meer voor op de wereld.
De rijke Corsicaanse flora is verdeeld in drie zones. De lagere en hogere mediterrane zone tot een hoogte van ca. 1000 meter is o.a. het rijk van de maquis, de kurkeik, olijfboom en vooral de tamme kastanjeboom. De maquis is een gebied met een gemengde, zeer dichte begroeiing. De lage maquis tot ca. 500 meter is niet zo dicht begroeid, maar de hoge maquis is vrijwel ondoordringbaar met bomen als de steeneik, doornachtigen en struiken die wel tot zes meter hoog kunnen worden. Verder komen hier o.a. voor aardbeiboom, cistus, hei, mirte en mastiekboom. Meer dan 20% van de oppervlakte van Corsica wordt nog door maquis bedekt.
Pijnboombossen liggen tussen de 1000 en 1800 meter. In de alpine zone boven de 1800 meter wordt de vegetatie lager en schaarser met grassen en kleine bergplanten als de els. Citroenen, kiwi’s en avocado’s groeien op de oostelijke laagvlakte.
Opvallende bomen zijn:
De Barbarijse vijgenboom komt oorspronkelijk uit Centraal-Amerika. Het is een lid van de cactusfamilie. Hij lijkt op een cactus met naalden die ca. 20-40 cm lang zijn en begroeid is met gele bloemen en vruchten.
De tamme kastanjeboom is zonder twijfel de bekendste boom van Corsica. Geïntroduceerd door de Genuezen, verspreidde de boom zich snel over het eiland De kastanjes worden gebruikt in verschillende locale gerechten.
De kurkeik kan 15-20 meter hoog worden. Elke tien jaar wordt de bast van de boom gehaald en daar worden o.a. kurken van gemaakt. Kurkeiken komen met name in het zuidelijke deel van het eiland voor.
De steeneik kan ca. 15 meter hoog worden. Door de vele bosbranden komt de steeneik ook vaak als een soort struik voor.
Langs de kust groeit de olijfboom die nog steeds gebruikt wordt voor de olijfolie en de agaves. Langs rivieren en wegen vinden we de eucalyptusboom. De meeste bossen op Corsica bestaan uit de Laricio of Corsicaanse pijnboom. Deze pijnbomen kunnen tot 50 meter hoog kan worden. Sommige bomen zijn al ruim 800 jaar oud. Voor liefhebbers van bloemen is Corsica een paradijs. Bijzondere soorten zijn de gele brem, het zonneroosje en op hellingen groeien de kuifhyacint en de "Illyrische" lelie, die alleen op Corsica en Sardinië voorkomt. Op Corsica groeien vele soorten eetbare paddestoelen (o.a. eekhoorntjesbrood, steenzwammen, dooierzwammen) maar ook twaalf giftige soorten.
Bosbranden zijn in de zomer aan de orde van de dag. Driekwart van alle bosbranden in Frankrijk komen op Corsica voor! Gemiddeld brandt er per jaar ca. 10.000 ha bos af, vaak als de mistral waait.
Er leven op Corsica honderden soorten dieren, waaronder heel veel vogelsoorten. De meeste dieren die men te zien krijgt als men op Corsica is, zijn gedomesticeerde dieren als varkens, koeien, geiten, schapen en ezels. Toch heeft het eiland enkele bijzondere bewoners. Forel en paling leven in de bergbeken en de Corsicaanse zwarte salamander en de Corsicaanse euprocte, een soort watersalamander zonder ruggenwervel en longen aan de oevers van de meren en op de rivieroevers. Er zijn geen gevaarlijke slangen op Corsica maar wel giftige spinnen. Kleine zwarte ratten komen het meest voor op de kleine eilanden rond Corsica. Corsica heeft zeer veel insecten waaronder 40 soorten inheemse waterjuffers en 53 soorten inheemse spinnen.
De Audouin’s zeemeeuw komt op het Europese continent niet meer voor maar nog wel op eilanden als Corsica, Sardinië en de Balearen. De lammergier of “altore” heeft een spanwijdte van ca. drie meter. Een van de zeldzame inheemse vogels is de Corsicaanse boomklever die pas eind 19e eeuw ontdekt werd. In de maquis komen o.a. kneuen, lijsters, paapjes, roodborstjes, merels, Sardische grasmussen, baardgrasmussen en goudhaantjes voor. Hermann’s schildpad is een van de zeldzaamste reptielen van Frankrijk maar nog vrij algemeen op Corsica. Het dier leeft vooral in de maquis en kan 60-80 jaar oud worden. De visarend is een prachtige maar zeldzame roofvogel waarvan ca. 20 paartjes op Corsica broeden. In 1973 waren dat er nog maar drie. De gekuifde aalscholver nestelt graag in kolonies aan de rotsige kust en op de eilandjes rond Corsica. Wilde zwijnen leven voornamelijk in de maquis en in de bossen. Deze alleseters worden vooral in de winter gejaagd. Verder leven er op Corsica dertig vleermuissoorten waaronder de grote bulvleermuis.
De moeflon leeft al achtduizend jaar op Corsica, maar wordt met uitroeiing bedreigd. In de zomer leven de ca. 500 overgebleven exemplaren op grote hoogte in het gebergte en ’s winters komen ze naar beneden om voedsel te zoeken. In de wateren rond Corsica leven ca. 150 vissoorten. Ongeveer 50 soorten worden gevangen en verhandeld: o.a. zeewolf, sardine, zonnevis, schorpioenvis en zeebrasem. Beschermde soorten zijn zwaardvis, bruinvis, tandbaars, moeraal en doornhaai. Beroemd is de Corsicaanse langoest die tot de lekkerste van het Middellandse Zeegebied behoort.

Taal
Op Corsica is de belangrijkste taal natuurlijk het Frans alhoewel met een duidelijk accent. De echte, vaak wat oudere, Corsicanen praten onderling Corsicaans, dat een mengeling is van Frans en met name van Italiaans en Latijn. Door de langdurige Italiaanse overheersing (Genua en Pisa) sprak men in die tijd op Corsica pré-Latijn en daarna nieuw-Latijn. Dat vormde de basis van het huidige Corsicaans. Hoewel het aantal mensen dat Corsicaans spreekt minder wordt, schat men dat nog steeds ca. 65% van de bevolking de taal nog machtig is. Sinds 1974 heeft het de status van regionale taal en wordt zelfs onderwezen aan de universiteit van Corte.
De volgende voorbeelden laten duidelijk zien dat het Corsicaans sterk beïnvloed is door het Italiaans.
Nederlands Corsicaans Frans Italiaans
Een unu un uno
Vier quattru quatre quattro
Acht ottu huit otto
Twintig vinti vingt venti
Goedendag bunghjornu bonjour buongiorno
Tot ziens a venicci au revoir arrivederci
Dank u grazie merci grazie
Zee mare mer mare

Godsdienst
De Corsicanen zijn over het algemeen nog zeer gelovig en vrijwel allemaal rooms-katholiek. Verder zijn er nog kleine groepen Grieks-orthodoxen en islamieten. Ieder dorp heeft wel een rooms-katholieke kerk en ook het grote aantal grafkapellen valt op. Hierin liggen vaak generaties van één familie begraven.